Om kwart voor acht werden we opgehaald en naar het kantoor van SAcares gebracht. Daar begonnen we met het verdelen van alle knutselspullen en het speelgoed. We hadden 3 boxen gekocht waar we alles in deden, voor elke early learning center een. Daarna gingen we met zijn allen weer in de bus en reden we naar Makuanyane, het eerste township dat we zouden bezoeken. Daar gingen we naar het schooltje waar de clustercare kinderen naartoe gaan. Het was een klein gebouwtje met twee lokalen, waarin zo'n 30 kinderen van 3 tot 6 jaar dagelijks opgevangen worden. Ze krijgen er onderwijs, maar ook een warme maaltijd. We werden ontvangen terwijl de kinderen met de hand op hun hart het Zuid Afrikaanse volkslied zongen. Daar na gaven we de doos met spullen en pakte Els de bellenblaas. Dit leidde tot grote hilariteit bij de kinderen, ze waren door het dolle en sprongen allemaal omhoog naar de bellen...
In de tuin van de school staat sinds kort een prachtige speeltuin, gesponsord door de werkgroep Masakhane van Wereldkinderen. Ook is er een groentetuin aangelegd, de opbrengst daarvan wordt gedeeltelijk zelf opgegeten en de rest wordt verkocht. Op het stuk land naast de school zagen we hoe bouwvakkers aan het werk waren: het eerste fosterhouse is bijna klaar! In dit huis komen binnenkort 6 kinderen onder begeleiding van een echtpaar te wonen. Dat zal hun "forever familie"zijn, ze hoeven er nooit meer weg totdat ze groot genoeg zijn om op eigen benen te staan. En dit eerste huis is slechts een begin; de komende maanden zullen er nog drie huizen bijgebouwd worden. Op deze manier krijgen 24 kinderen een huis in hun eigen land en omgeving!
Wat een ontroerend moment zal dat geweest zijn toen de kinderen het zuid afrikaanse volkslied zongen....
BeantwoordenVerwijderenIk hou het meestal niet droog. Wat ontzettend leuk dat we op deze manier een stukje mee mogen genieten van jullie tijd daar. Indrukwekkend!!
hartelijke groet
yvonne vreman
Ooooo, wat heerlijk om te lezen dat alle spullen zo blij worden ontvagen door al die stralende kinderen. Zo iets eenvoudigs als een bellenblaas geeft zoveel plezier.
BeantwoordenVerwijderenMet tranen in mijn ogen lees ik over het fosterhouse en over de kindertjes die daar bij een forever familie komen te wonen. Zoveel kindertjes hebben dat zó nodig.
En dan ook nog het tranen trekkende volkslied...
Geweldig.
Prachtig om jullie zo stralend te zien tussen al die mooie kindertjes.
Lieve groet, sas